தமிழ்

தமிழ் அறிவாள் பல நாகரிகம்
அவள் அலங்காரம் பலவிதம்
காலத்திற்கேற்ப மாறும் கோலம்
பல்லை உடைக்கும் இலக்கண நடை
பாகாய் இனிக்கும் மணிப்பிரவாளம்
வட்டார மொழியென அங்கங்கே தளுக்கி
ஊடக வழி வித விதமாய் மினுக்கி
விடலைகள் உதடுகளில் தத்தளித்து
இன்று ஆங்கிலக் கடலில் மூழ்கினாள்
முத்துக்குளிக்கவோ மரணிக்கவோ

சிறு பிள்ளை

சூரியன் சுட்டெரித்தால் பிடிக்கவில்லை
சூரியன் விடுப்பில் சென்றால் பிடிக்கவில்லை
மழையும் பனியும் காற்றும் பிடிக்கவில்லை
எதுதான் பிடிக்கும் என்றும் தெரியவில்லை
சிறு பிள்ளை மனக்குறைக்கு ஏது எல்லை
வருடங்கள் பறந்தாலும் மாறாதோ இந்நிலை

கலிகாலம்

காலம் கலிகாலம் ஆனதே
எழுதியவன் ஏட்டை கெடுக்க
பாடியவன் பாட்டை கெடுக்க
உலகத்தை கொலைவெறி பிடிக்க
எதுவுமே இங்கு புரியவில்லை
அனர்த்தம் தலைவிரித்தாட
அநாகரிகம் அதை ரசித்திட
புதிது புதிதாய் பிறக்கும்
அபத்தங்கள் பெருக பிறக்கும்
புது வருடம் புது வெள்ளத்தில்
புரட்டியடிக்குமோ புனரமைக்குமோ
இளைய தலைமுறையினரை
மாறுமோ மந்தை சிந்தனை
உடையுமோ வெத்துக் குமிழிகள்

அழுகை

அழுகை அவசியமான செயலே
அந்தரங்கம்தான் அதன் அழகே
அழுத்தம் நீக்கி அழுக்கை கழுவி
அமைதியை தரும் வைத்தியமே
அவையில் அழும் பலர் பொய்யர்கள்
அதில் முதலை கண்ணீர் ஒரு ரகம்
அமங்கல வீட்டிலோர் சம்பிரதாயம்
அங்கே அவலமாகும் ஒரு புனிதம்

நிகர லாபம்

அட்டவணைப்படி உண்டு உறங்கி
அளவாய் எதையும் அனுபவித்து
ஆரோக்கியத்தை கணக்காய் பேணி
ஆயுளை நீட்டித்து அறிவோடியங்கி
அடைந்த நிகர லாபம்தான் என்ன
அமைதியா ஆனந்தமா ஆயாசமா

மனம்

மனம் இருக்கவேண்டும் ஒரு பூந்தொட்டியாய்
ஆனால் குரங்கது ஆகுது குப்பைத்தொட்டியாய்
ஓயாமல் அலையடிக்கும் ஆசாபாசங்கள்
ஒப்புக்கொள்ள மறுக்கும் நியாய தர்மங்கள்
இப்புயலில் சிக்கிய சிறு பாய்மரக்கப்பலதை
உல்லாச ஊஞ்சலாய் ஆடவைக்க கற்பதெப்படி

அந்த பகவதி

நாயரை அறியாத நாடுண்டோ
நாவிற்கு சுவையான தேனீரும்
நல்ல மசால் வடையும் விற்கும்
நாட்டுநடப்பை அலசும் இடமாய்
நன்குணர்ந்து மகிழாத பேருண்டோ
நட்பும் நேசமும் நெருக்கமும் இன்று
நசிந்தது ஏனென்று ஞான் அறியேன்
நல்வாக்கு பறையணும் அந்த பகவதி