முன்னேற்றம்

சேதி சென்றது பல காதம்


டாம் டாமென தட்டித் தட்டி

பறந்து சென்றது புறாவுடன்

மடித்துக் கட்டிய மடலாய்

கடல் தாண்டியது கடிதத்தில்

விரைந்து வந்தது தந்தியாய்

காதில் சொன்னது வானொலிப்பெட்டி

கண்ணுக்குத் தந்தது தொலைக்காட்சி

கணிணியில் குவிந்திருக்கும் கடல்

உள்ளங்கை அலைபேசியில் இப்போது

விரல் தொடக் கொட்டிடக் காத்திருக்கு

மூளை வளருது துரத்துது முன்னேற்றம்

தேவர் லோகம்

பெரிய பெண்ணா இல்லை சின்ன பெண்ணா


பெரிய குழப்பம் தொடருது என்னுள்ளே

வருடத்தோடு வயது வளரவில்லையோ

வதனபுத்தக பண்ணை விளையாட்டிலே

விதையாக பூ கனி தானியங்களோடு

வானவில்லும் கிடைக்கக் கண்டு விதைத்திட

வயலெல்லாம் வெடித்துச் சிரிக்கும் வானவில்கள்

வியப்பான வெள்ளைக் களிப்பிலெனை ஆழ்த்துதே

நடை தளர்ந்த வயதிலே நான்கும் பார்த்தபின்னே

நடப்பதும் நடக்காததும் மறந்து முன்னம் போல்

கற்பனைகளும் கதைவிடும் விளையாட்டு களங்களும்

களிப்பாக்கி அமுதுண்ட தேவர் லோகம் காட்டுவதேன்

விடை நீயே

மௌனம் மயான மௌனம்


இருட்டு கருவறை இருட்டு

அடுத்ததும் பொட்டையா

கூசாமல் கொன்று விடு

அல்லது ஓடு அப்பன் வீட்டுக்கு

அடுத்து கட்டப்போகும் மகராசி

பெறுவாள் மகனை புருசனுக்கு

கள்ளிப்பாலும் நெல்லுமணியும்

பழசாகி குளிப்பாட்டி குளிரில்

விறைக்க வைப்பது புது உத்தி

சட்டம் என்ன செய்யும் பாவிகளே

அதி நவீன சோதனைக்குப்பின்

ஓசையின்றி ஒழிக்கும் பட்டணமே

நாலெழுத்து சொல்லித்தர ஏலாதாம்

நகை நட்டு போட வக்கில்லையாம்

வேலியிட்டு பயிரை பாதுகாக்கணுமா

பொய்யாய் புனைய எத்தனை காரணம்

இரண்டாம் தர குடிமகளாய் அழுத்தி

குடி முழுகிப் போகவே குழி பறிக்கிறார்

கண்ணே கண்மணியே கலங்காதே

முடிவில்லா கிரகணமிருந்ததில்லை

வெள்ளி நிலவே வெள்ளை மலரே

விசும்பின் ஒளியே வாழ்வின் சுவையே

வினைகளின் வினாக்களின் விடை நீயே

கலிகாலம்

கலிகாலம்தான் சந்தேகமேயில்லை


காக்கா குருவி மைனா காணவில்லை

குளங்களும் கொக்குகளும் இங்கில்லை

கான்கிரீட் காடுகளில் வாழ்கின்ற நிலை

கரைகளை உடைக்கும் விஞ்ஞான அலை

கட்டிப்போடும் சொகுசுகளின் மாய வலை

கரையும் சுகங்களின் நீளுகின்ற எல்லை

கொடுக்கிறோம் கனவிலுமறியாத விலை

ஆனந்தம்

உயிர்வாழும் போதே சவ நிலை


இல்லையில்லை தவ நிலை

ஆனந்தம் நிர்வாணம் முக்தி

அடி ஆத்தி ஆத்தி

ஆடும் நித்தி நித்தி

அஞ்ஞானமா மெய்ஞானமா

ஆணும் பெண்ணும் ஆடிப் பாடி

அந்தக்கால அந்தப்புரமாகுது

ஆசிரமங்கள் ஊருலகெங்கும்

கோடிகளை அங்கு குவித்த

கூறு கெட்ட மக்கா மக்கா

மானமுனக்கு இருக்கா இருக்கா

சொர்க்கம்

மனிதர்களா பதர்களா


கொதிக்கின்றன கோபத்தில்

நீரும் நிலமும் நெருப்பும்

வானும் வெளியும் கூடி நின்று

மாசுறச் செய்தார் மதியின்றி

அழித்து அவலமாக்கினார் அந்தோ

மூடரிவர் திருந்தவேயில்லை

முடிவதற்கா இந்த சொர்க்கம்

சாகசமே

உள்ளூர அடைத்த சமாச்சாரங்கள்


சமோசாவின் கிழங்கு மசாலாக்கள்

சீயம் போளியின் தேங்காய் வெல்லங்கள்

சிறிதளவும் சிரமமாயிருப்பதில்லை

பச்சைக் காயும் வடையும் மெயோனைசும்

அடக்கிய பர்கரை தின்பது சாகசமே