Thursday, September 29, 2016

காப்பி

IndiBlogger - The Indian Blogger Community அகத்துள்ளே முகிழ்கிறது பரவசம்
அங்கமெல்லாம் பரவும் ஒரு சுகம்
முதலில் ஈர்க்கப்பட்டது மூக்கு
தெய்வீக மணம் காற்றில் வர
பொங்கும் நுரை கண்ணில் பட
தவித்த நாக்கு அடையும் சாந்தி
சொட்டு சொட்டாய் உள் வாங்கும்
திட்டமான தித்திப்பு சரியான சூடு
தேவருடன் உறையும் அந்த கணம்
வழங்கும் தேவாமிர்தம் காப்பியின்
சர்வதேச தினமின்று கொண்டாடிட
மகிழ்ந்திட கூடுவோமதை குடிக்க

Friday, September 16, 2016

விசாரம்

IndiBlogger - The Indian Blogger Community
தருமே தைரியம் உச்சகட்ட சோதனை
தாளாதினி என்ற உள்ளத்து வேதனை
தீர்த்திட துடித்தாள் தொடரும் கொடுமை
தயங்காது கொட்டினாள் தன் மனச்சுமை
உளதோ துளி அன்பு உன் உள்ளத்தில்
உக்கிர வேடம் பூண்டாள் மனையாள்
உன் அடிமையாய் வாழ்ந்தது போதும்
உன் சகவாசம் எனக்கினி வேண்டாம்
சிறையை விட்டு வெளியேறுவேன்
சிறகை விரித்து சுதந்திரமாய் பறப்பேன்
சிறுமை கண்டின்று பொங்கிவிட்டேன்
சிற்றேவல்கள் இனி என்னிடம் செல்லாது
எங்கு போகிறேன் என்ன செய்கிறேன்
என்றினி என்னை நீ கண்காணிக்க இயலாது
அங்கே போகாதே இங்கே நிற்காதே அம்மம்மா
அநியாய அடக்குமுறை ஆணாதிக்கமம்மா
பொங்கியவளை பொரிந்து தள்ளியவளை
பொறுமையிழந்தவள் புருஷன் தடுத்தான்
பரிதாபமாய் தன்னிலைதனை விளக்கினான்
புரியாதவளைப் பார்த்து உரைத்தான் இப்படி
வெறியுடன் அலையுதிந்த மனிதர் கூட்டம்
வேரோடு நம்மை வெட்டி சாய்க்க துடிக்குது
விதம் விதமாய் நம்மை சுற்றி வளைக்குது
விஷப்புகைகளை நிதம் நம்மேல் வீசுது
மின்சார மின்னணு கொடூர கருவிகள்
மொத்தி சாத்தும் கொலை மட்டைகள்
மெத்த ஆபத்து ஸ்தலங்களையுனக்கு
மொத்தமாய் தடை செய்து வைத்தேனடி
விவரமாய் விளக்கவில்லை பாவி நான்
வில்லங்கமாய் போனதடி என் விசாரம்

விவகாரமேனடி எனை விட்டு செல்லாதே
விளங்கிக்கொண்டவள் விரும்பினாள் பதியை

Thursday, September 15, 2016

உய்யுமோ உலகம்

IndiBlogger - The Indian Blogger Community முடியவில்லை இளைஞர்க்கு
ஆமை போல் ஐந்தடக்க
கடை விரித்திருக்கு பாவம்
வலை விரித்திருக்கு ஊடகம்
முடியவில்லை முதியோருக்கு
தாமரை இலை நீராய் வாழ
கண் காது வாய் மூடி இருக்க
உய்யுமோ உலகம் கூறுவீர்​

சந்தேகம்

IndiBlogger - The Indian Blogger Community
முகிழ்க்கிறது மனதில் சிறு சந்தேகம்
முகவரிதான் மாறி வந்துவிட்டேனோ
முதுமை நிறைந்த முகம் எதிரிலே
முழி இடுங்கியதை மறைக்கும் மை
முழுதாய் பஞ்சுபெட்டியாய் தலை
முகச்சுருக்கம் குழி விழுந்த கன்னம்
மூதாட்டியிவள் என் பள்ளித்தோழிதான்
மூளையிலுறைத்ததென் முக லட்சணம்

Tatalivshortstory contest entry

IndiBlogger - The Indian Blogger Community The storm signals were unmistakable. The air was tense and charged. This is not how the house was used to be when he returned in the evening. He was clueless about the war mode his darling wife was adopting. No sweet smile. No kind greeting. Her eyes glared in rage.
After much coaxing and petting he made her open her mouth and regretted it the next moment! She spewed venom. Clearly the matter was grave and deserved deep investigation.
"We made everyone envious. We are couple made for each other," he persisted.

"Huh! Made for each other! I was a fool once to believe so. Not now, sir. Not after you showed your true colours as a tyrant tying me to a peg," she shot back relentlessly.

"I really don't remember ever standing your way! I showered you with love and gifts. Didn't I?"

"Yes, like feeding a caged parrot with fruits and nuts!" she added with vengeance.

"Was I ever displeased with you? Ever been angry with you?", his argument, not willing to give up.

"Not so long as I stayed within your eyesight and earshot! I must remain within your radar!" What spiteful words!

"Do you interpret my extreme concern for you as distrust?" he asked in shock.

"What? Did you say extreme concern for me? Sounds so loverly, dear sir! I am neither a damsel in distress nor you a gallant knight! What blah-blah!" she sniffed.

"Why do you refuse to believe what I say?" he in an agonised tone.

"Why? Because in my eyes you are an arrogant despot unwilling to release the reins!"
She said with finality.
"I'm leaving you. Do you think I can't survive alone?" she asked throwing her head back nonchalantly. “This is my decision: I shall spread my wings and fly where I want to. You shall not control me with your tall orders and admonitions about where I shall go and where not!"
“Are you seriously thinking of breaking the wedding vows we took together?" he asks in utter disbelief.

"Damn those wedding vows! Until death doth part us! Huh! Death shall part us if our paths do not part now, I swear!"

"Do you realise the meaning of what you are saying?" He could not believe his ears.

"Yes, I do. Your unjust restrictions suffocate me! The stifling slavery gives me sleepless nights and suicidal thoughts!"
"You have not specified what sparked off  this explosion!" He was still groping in the dark.

"Ah! Now you ask me! Why do you keep insisting on the area of my movement? Why? Why? Why don't you allow me to go freely to where I want? I hate your orders, 'don't go to that room, that hall, that shop, that corner ...'and so on. Why do you monitor my whereabouts?" The caged bird's agony, it was. The prison conditions she had suffered.

"Oh, my darling!" I impatiently burst out at last, "How scared I am about the consistent warfare mankind wages against us! I dread to think of you fainting fatally in the fumes they create, the coils they burn, the electric, electronic traps they use! They are armed with lethal weapons like electrically charged bats to deal deathly blows on us! Their war strategies are advancing with alarming alacrity! How can I remain undaunted by their deadly intent and cunning snares? How relentlessly I watch and survey areas of potential threat and hasten to warn you! My darling wife, why did you fail to understand my intention? My heart throbs for you and for you alone! How can you be unaware of my deepest concern for you? How wretched I feel to be so grossly misunderstood! A fool I have been in not having been more explicit! Will you forgive me, my sweetheart?"

"Oh. my God! How blind I have been to my darling hubby's boundless love! Sorry, my dearest, for not understanding your good intentions. Blessed am I to be locked in your choking embrace!" she cooed coyly.

Tuesday, September 6, 2016

இணையம்

IndiBlogger - The Indian Blogger Community
இல்லையே இது போல் இன்பம்
இணையில்லா துணை இணையம்
இறைந்து கிடக்கும் செய்திகள்
இறைக்க வற்றா தகவல்கள்
இனிய பல விளையாட்டுக்கள்
இணைந்து கதைக்க தோழிகள்
இதுதானொரு அதிசய யந்திரம்
இகலோகத்தின் புது மந்திரம்

Tuesday, August 30, 2016

பொய்கள்

IndiBlogger - The Indian Blogger Community
என்புகளுக்காக கவசமாய்
பாதுகாப்பு பெட்டகமாய்
பார்க்க லட்சணமாய்
தசையும் சதையுமாய்
பூசி மெத்தி கடைசியாய்
தோலெனும் உரை மாட்டி
பத்து மாசம் கருவிருளில்
பல்லாண்டு பளீர் ஒளியில்
என விதித்து வந்த மெய்யில்
ஏனோ இத்தனை பொய்கள்
IndiBlogger - The Indian Blogger Community